Logo
Facebook


Contactgegevens

Miskraam

We spreken van een miskraam als je zwangerschap eindigt in de eerste 3 maanden. Eén op de tien zwangerschappen eindigt in een miskraam. Dit kan een ingrijpende gebeurtenis zijn voor jou en je partner.

Wat zijn de verschijnselen?

Meestal begint een miskraam met vaginaal bloedverlies. Dat kan variëren van wat oud bloed tot meer dan een gewone menstruatie. Daarnaast heb je meestal ook last van pijn in je onderbuik en afnemende zwangerschapsverschijnselen (minder gespannen borsten, minder moe en misselijk).
Soms komt het voor dat je er pas tijdens je eerste echo achterkomt dat je een miskraam hebt. Dan zien we dat je kindje gestopt is met groeien, dat het hartje niet meer klopt of we zien een lege vruchtzak.

Wat is de oorzaak van een miskraam?

De oorzaak van een miskraam is bijna altijd een aanlegstoornis. Het vruchtje is niet in orde, en de natuur vindt als het ware een logische oplossing: het groeit niet verder en het lichaam stoot het af.

De oorzaak kan ook een chromosoomafwijking zijn die bij de bevruchting is ontstaan. In de regel gaat het hier niet om erfelijke afwijkingen, zodat er geen gevolgen zijn voor een volgende zwangerschap. Een eerste miskraam is geen reden voor nader onderzoek; dat adviseren artsen en verloskundigen pas na meerdere miskramen. Ook dan levert het bij het overgrote deel van de vrouwen bijna nooit een duidelijke verklaring voor de miskramen op.

Wat als een miskraam is vast gesteld?

Je kunt zelf niets doen om te voorkomen dat de miskraam optreedt. Er is dan ook geen behandeling mogelijk.
Over het algemeen zien we dat de miskraam doorzet binnen twee weken nadat het bloedverlies begonnen is of nadat de miskraam vastgesteld is.
Meestal zie je dan gedurende een aantal uren het bloedverlies en de buikpijn toe nemen tot meer dan een gewone menstruatie. Bij het verliezen van het vruchtje of het vruchtzakje moet je je voorstellen dat je stolsels verliest, de grootte hangt af van de aantal weken zwangerschap. Zo’n stolsel kan zo groot zijn als een sinaasappel en een vruchtzak en kindje bevatten. Nadat je de vruchtzak en het vruchtje verloren hebt, neemt het bloedverlies af en de buikpijn wordt ook minder. Het bloedverlies kan een week tot 10 dagen aanhouden, maar moet wel elke dag minder worden.
Er is keuze tussen afwachten op het spontane beloop, het opwekken van de miskraam door middel van medicatie of het laten weghalen van het zwangerschapsweefsel door middel van een curettage. Bespreek met je verloskundige of arts welke keuze voor jou het beste is.

Wanneer moet je de verloskundige bellen?

Het is verstandig om in de volgende situaties de verloskundige te waarschuwen:

Lichamelijk en emotioneel herstel

Het lichamelijk herstel na een spontane miskraam of een curettage is meestal vlot. Gedurende één tot zes weken kun je wat bloedverlies en bruinige afscheiding hebben. Het is verstandig met gemeenschap te wachten tot het bloedverlies voorbij is. Het zwanger worden op zich wordt door een miskraam niet bemoeilijkt en medisch is het niet nodig te wachten met opnieuw proberen zwanger te raken. De volgende menstruatie treedt na ongeveer vier tot zes weken op.

Na een miskraam kun je een moeilijke tijd hebben. Verdriet, schuldgevoelens, ongeloof, boosheid en een gevoel van leegte zijn veel voorkomende emoties. Het is moeilijk aan te geven hoeveel tijd hiervoor nodig is en dat is per persoon verschillend. Schuldgevoelens zijn bijna nooit terecht. Het is verstandig te praten over je gevoelens met je partner, familie, vrienden of verloskundige/huisarts.

Een volgende zwangerschap

Na een miskraam mag je gewoon weer zwanger worden. Een volgende zwangerschap verloopt in de meeste gevallen goed, ook bij vrouwen die meer dan één miskraam hebben doorgemaakt. Als je zwanger wilt worden is het sowieso verstandig gezond te leven. Een miskraam is niet te voorkomen, wel kan het geruststelling geven om bij een volgende zwangerschap af te spreken dat er vanaf 7 weken zwangerschap een vroege (inwendige) echo wordt gemaakt, dit geeft echter geen garantie voor het verdere verloop van de zwangerschap.